Ga weg!

En nadat Hij hem had weggejaagd, plaatste hij ten oosten van de tuin van ​Eden​ de ​cherubs​ en het heen en weer flitsende, vlammende ​zwaard. Zij moesten de weg naar de levensboom bewaken (Gen. 3:24).

Het is een van de kernthema’s uit de Bijbel; ‘in relatie zijn’. God is een God van relatie en verbinding. Zijn verlangen is dat mensen in contact zijn met Hem en met elkaar. Een verbondenheid op basis van gelijkwaardigheid en respect; met oog en ruimte voor de eigenheid van de ander. Die onderlinge verbondenheid was tot Genesis 2 goed, zeer goed. In Genesis 3 ging het mis. Adam en Eva gingen over de door God duidelijk aangegeven grenzen heen. Ze gingen over de grens van Gods eigenheid en namen van datgene wat alleen Hem toebehoorde. Dit resulteerde in een diepe breuk van de relatie, van de verbondenheid. In de verbondenheid van Adam en Eva met God én van Adam en Eva met elkaar.

God is een God van verbondenheid, maar ook deze verbondenheid heeft een grens. De onderlinge relatie is erg belangrijk en we mogen er voor gaan om die goed te houden. Maar niet ten koste van alles. Dat maakt Genesis 3 heel duidelijk. Het geldt niet alleen voor de relatie van de mens tot God, het geldt eveneens voor de relatie van mensen onderling. God wil dat het door Hem geschapene tot zijn recht komt. Dat is overigens ook zo’n belangrijk kernthema in de Bijbel: “recht doen aan …”. Hij haat het onrecht, wanneer er geen recht gedaan wordt aan de eigenheid van wat Hij geschapen heeft (Ps. 5:6). Immers, alles behoort God toe (1 Kron. 29:11). Geen recht doen aan de ander is daarmee geen recht doen aan God zelf (vgl: Mat. 25:40).
God nam naar aanleiding van de grensoverschrijding door Adam en Eva geen halve maatregelen. Hoeveel Hij ook om hen gaf, ze waren te ver gegaan. God zette nu alles in om het leven te beschermen. Het staat er in heftige bewoordingen: “weggejaagd”, en het “heen en weer flitsende, vlammende zwaard”. Zó kostbaar is het leven dus, zoveel zet God in om het te beschermen. En tegelijkertijd beschermt hij de mens tegen een eeuwig leven mét de kennis van goed en kwaad. Dát wil Hij niet, de mens moet sterven (en opgewekt worden uit de dood).

Als God Zijn eigenheid en het leven zo sterk beschermt dan mogen ook wij onze eigenheid en ons leven beschermen. In de regel zullen de meeste problemen of conflicten in relaties niet met zo’n vaart lopen om je zo te moeten verdedigen. Maar soms kan je in situaties terecht komen waarin grenzen zo sterk worden overschreden dat je niets anders kan dan het contact met de ander verbreken door de ander weg te sturen of door zelf weg te gaan. Hoe belangrijk relaties zijn voor God, het gaat Hem er wel om dat relaties goed zijn in zichzelf en goed zijn voor een ieder.

Misschien ken je het in je eigen leven wel: dat je in relaties zit die niet goed zijn, waarin je onder druk staat, waarin je niet gekend wordt en niet gezien wordt, waarin er vaak over de grenzen van je eigenheid gegaan wordt. Soms subtiel, soms heel opzichtig, soms heel grof. Er zijn momenten waarin jij je eigenheid en integriteit van je leven ‘te vuur en te zwaard’ moet beschermen. Daar waar het ten koste gaat van jezelf, daar waar je eigenheid, je lichamelijke of geestelijke integriteit schade dreigt op te lopen, daar waar de ander je willens en wetens niet wil ontvangen, jou niet wil zien in wie je bent…

De verbindingen verbreken: de ander wegsturen of zelf het stof van je voeten kloppen en weggaan (vgl. Marc. 6:11; Hand. 13:51). Soms móet het gewoon en ontkom je er niet aan.

Zie ook op deze site de pagina die gaan over grenzen.